سلام

امروز وقتی پست جدید ناصر رو تو وبلاگ این "حال من بی تو"  می خوندم دیدم از دفتر خاطراتش نوشته.یادم اومد یه روزگاری منم  دفتری داشتم که وقت و بی وقت می رفتم سراغش و همه دلتنگیهام و دلگیریهامو توش خالی میکردم.وقتی یادم میاد تا حالا چندتا دفتر خاطرات داشتم خودم متعجب میشم.اگر همه رو تا حالا نگه میداشتم شاید حالا بیش از ۲۰ تا دفتر داشتم.اما هر کدومشون رو یکی بعد از دیگری دور مینداختم.حتی یادمه وقتی خواستم ازدواج کنم چهارتا دفتر رو با هم دیگه گرفتم سوزوندم و گفتم فصلی نو آغاز شد!!!آخه بدی من این بود که همیشه به وقت دلگیریهام سراغش میرفتم و بنابراین نوشته هام همش رنگ و بوی غم و اندوه داشت و با خوندنشون دلم میگرفت....

اما الان که فکر میکنم می بینم با همه این حرفا دفتر خاطره داشتن یه خوبی داشت و اونم این که توش هیچ نیازی به سکوت نداشتی.نیاز به پنهون کاری نبود.خیالت نبود چی میگی و چی می نویسی....هرچی تو دلم  بود خالی میکردم.همه حرفای دلم....و اون وقت حس میکردم سبک شدم....آروم میگرفتم.

امشب اما بعد از مدتها دلم خواست  از دلتنگی بنویسم.و اون وقت یادم اومد که ای دل غافل دیگه دفتر خاطره ای ندارم.گفتم یاد روزگاران گذشته به خیر.....با پیشرفتی که تو عصر جدید داریم وبلاگ داشتن خودش نوعی دفتر خاطره داشتنه....اما عجیبه که اینجا نمی تونم راحت حرف بزنم....همونطور که تو دفتر خاطره می نوشتم.....دلم می خواست الان دفتری داشتم مثل قدیما و قلم و میگرفتم و دل کاغذ سفید رو با نوشته هام سیاه میکردم....

می نوشتم امشب دلم خیلی گرفته.....از اینکه باز هم پا روی خواسته دلم گذاشتم...از این که باز هم کوتاه اومدم.از اینکه باز هم گذشت کردم...نه...باید درستشو بگم از این که باز هم مجبور شدم همه این کارا رو انجام بدم....

خیلی چیزها می تونه آدمو عذاب بده...اما من اصولا از بی تفاوتی و بی اعتنایی  از غرور و خودخواهی متنفرم.امشب دلم می خواست فقط و فقط یه گوش شنوا داشتم تا براش حرف بزنم....فقط گوش کنه.و سعی نکنه برای حرفهای من دلیل و توضیح داشته باشه.....دلم می خواست دلی نگران اشکهای من باشه و کسی برای دلداری دادن وجود داشت...

حرفهام ديگه شاید تكراريه... زندگي همان زندگي عادي بي اهميته... جاي من ديگه در هيچ زاويه اي از زندگي  خالي نيست...

مي خواستم با حضورم رنگين كماني براي لحظه هاي بارونيت باشم... گويا لحظه هاتو  بارونیتر كردم...  ديگه جايي براي حضور من باقي نمونده ...... بهتره اینجا بیشتر از این ننویسم.نمي نويسم تا حرف هاي نگفته ام در كنج خانه دلم باقي بمونه!!!

خستگي هام، غصه هام، بي پناهيهام همه براي خودم... نه مي خواهم آن را قسمت كنم نه مي خواهم آن را نمايان كنم... فقط يادت باشد... من به يك لبخند، به "گفتگوي ساكت دستها "، به نگاهي مهربان.... تا مرز عبور از اين دلتنگي پيش مي روم...

پ.ن۱: "تنها امتیاز ازدواج این است که وقتی از عشق او فارغ می شوید و یا او از عشق شما فارغ می شود-ازدواج شما را با هم نگهمیدارد تا شاید روزی دوباره عاشق هم شوید!!!"

پ.ن۲: لطفا این پست منو فقط پای یه درد دل ساده بذارید که خیلی وقتا تو زندگی خیلیها پیش میاد و شاید فردا رنگین کمانی بعد از یک شب بارانی ببینید!!!

                                                                                     (یاسمین)

                                                             (شیطان) 

اندازه یک حبه قند است

گاهی می افتد توی فنجان دل ما

حل می شود آرام آرام

بی آنکه اصلا ما بفهمیم

و روحمان سر می کشد آن را

آن چای شیرین را

شیطان زهرآگین دیرین را

آن وقت او

خون می شود در خانه تن

می چرخد و می گردد و می ماند آنجا

او می شود ما

…………………

طعم دهانم تلخ تلخ است

انگار سمی قطره قطره

رفته میان تاروپودم

این لکه ها چیست ؟؟؟

بر روح سرتاپا کبودم

ای وای پیش از آن که از این سم بمیرم

باید که از دست خودت دارو بگیرم

ای آنکه داروخانه ات

هر موقع باز است

من ناخوشم

داروی من رازونیاز است

چشمان من ابر است و هی باران می آید

اما بگو

کی می رود این درد و کی درمان می آید؟

شب بود اما

صبح آمده این دوربرها

این رد پای روشن اوست

ای بال و پرها

………………..

لطفت برایم نسخه پیچید :

یک شیشه شربت آسمان

یک قرص خورشید

یک استکان یاد خدا باید بنوشم

معجونی از نور و دعا باید بنوشم

                                                                                    "عرفان نظر آهاری"

                    ===========================================

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.

فرشته پری به شاعر داد

و شاعر ، شعری به فرشته.

شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت

و شعرهایش بوی آسمان گرفت

و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد

و دهانش مزه عشق گرفت.

خدا گفت : دیگر تمام شد.

دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.

زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود،

زمین برایش کوچک است

و فرشته ای که مزه عشق را بچشد،

آسمان برایش تنگ...

...........................................................................

تر شوي از گريه - خم شوي از هق هق

ز نم قطره ي خوني - که به لب ها داري

هوس آب تني در سر داشت...

============================================

فرصت سلام امشب سهم تو بوده...

سکوت٬ قصه هر شب من!!!!

ستاره اي بدرخشيد وماه مجلس شد

دل رميده ما را انيس ومونس شد

بهار بهترين بهانه براي آغاز ،
و آغاز بهترين بهانه براي زيستن است
بر آمد بهاری دیگر
مست و زیبا و فریبا ، چون دوست
سبدی پیدا کن ،
پر کن از یاس و سوسن و سنبل که نکوست
همره باد بهاری بفرست :
پیک نوروزی و شادی بر دوست !

باز كن پنجره راكه بهاران آمد كه شكفته گل سرخ به گلستان آمد..

امیدوارم عید با بوسه هایش ، بهار با گلهایش و سال نو
با امیدهایش بر شما عزیزان مبارک باشد.


فرا رسیدن نوروز باستانی، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشید جم بر همه ایرانیان پاک پندار، راست گفتار و نیک کردار خجسته باد.



دستان پرنوازش بهار ، طبیعت خفته را از خواب بیدار می سازد، و زمین و درخت رازهای رنگارنگ و عطرآگین خویش را نثار نگاه ما می كنند. در سال جدید خورشیدی، سبزی ، شادی ، كامیابی، و بهروزی را به زندگی هدیه کنیم.
دوست ندارم مثل همه از خدا بخوام که توی زندگی هیچ غمی نباشه، چرا که شادیها در کنار غمهاست که معنا پیدا میکنه و زیبا میشه. تنها از خدا میخوام قدرتِ درکِ حضورش رو توی لحظه های زندگی به همه ی مخلوقاتش عطا کنه، که اون وقته که هیچ مشکلی توان شکستن ما رو نداره. سال نو با دیدِ نو به زندگی و فرصتی دوباره برای بهتر زیستن برای همه ما باید باشه.
با خوبی ها و بدی ها، هرآنچه که بود؛ برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد، برگ دیگری از درخت زمان بر زمین افتاد، سالی دیگر گذشت روزهایت بهاری و بهارت جاودانه باد.

    
بهار یک نقطه دارد.......نقطه آغاز
                   بهار زندگیتان بی انتها باد                  

                                             (یاسمین)

پ.ن: مردم اشتباهات خود را روی هم میریزند

و از آن غولی به وجود می آورند که

نامش را تقدیر میگذارند.....!!!

آمد از ره فصل زیبای بهار                 نو بهاران خنده زد بر کوهسار