او گريست و گريه اش ترجمان بهترين سرود زندگي بود.  ارديبهشت بیستمین روزش رسيد

و گرمايي فرح بخش  بر جان  آفتاب افكند.  طعم طلوع در كام آفتاب شيرين نشست ، چادر

 سياه شب چاك چاك شد ،  صداي تكبير بر گلدسته هاي صبح طنين انداخت  ،   نماز عشق در

 سپيده دم ۲۰ ارديبهشت اقامه شد ، منادي صبح خوشايند ترين پيغام روز را سرداد .....

فرای عزیز ما متولد شد

 فصلی تازه آغاز شد و  همه همصدا با پريان سپيد پوش زمزمه فصلی تازه را براي بهترين

 مولود ارديبهشت سر دادند:

 می خوام يه قصه بگم از سرشت آدما 

 روزی که تو آسمون تک و تنها بود خدا !

 اون روزا آسمونا رنگشون آبی نبود!

 تو دل ستاره ها درد بی خوابی نبود !

 یه روزی خدا اومد یه ذره خاکُ گرفت!

 به هوای عشق تو گِل آدم و سرشت!

 برا خوشحالی تو این زمین و آفرید

 این همه کهکشونو روی دامن تو چید !

 برای چشمای تو بهشت و بهونه کرد!

 با ناز نگاه تو دوزخ و ویرونه کرد!

یک شب پرستاره است...اتاقم پر از سکوت و تنهایی است...

دقایقی از رفتن تو میگذرد....

با چشمان مضطربم رفتنت را نگاه کردم...وقتی با نگاهم از خم کوچه تاریک تو را التماس کردم

تو به لبخندی گرم پاسخ تمام دلواپسیهایم را دادی...!

به اتاقم برگشتم و با خیال مهربانیهایت دلگرم می شوم.

وقتی مرا به خویش می خواندی....

نگاه پرمهرت و لبخند همیشگی ات همه سرمای وجودم را ربود.

گفتی که بگویم تا همیشه با تو می مانم!؟

آخر مگر تا همیشه همسفر نیستیم!؟مگر جایی حضوری از تنهایی حس کردی؟

با تو می مانم.به روح بیقرار من نظر نکن.قلب من تو را می خواند و دوستت دارد.

میان کلمات سرگردانم...می خواهم با وسواس بهترینها را گلچین کنم و برای تو بگویم که

چقدر دوستت دارم....اما باز هم من و کلمات کم آورده ایم!!!

پنجره اتاقم را باز می کنم و گوش به نوای زیبای مرغ عشق می سپارم...عطر بهار نارنج

هم بیداد میکند.می روم به رویا و باز هم خاطره ها......

من با بهار-با نوای چلچله ها-با عطر بهار نارنج-با بنفشه ها و شقایقها و یاسها دنیایی دارم که

مرا به خلسه می برد...از خود بیخود می شوم.

و انگاه است که تو دلواپس من می شوی....آخر تو نمیدانی من چه رویای قشنگی دارم...

پنجره را می بندم...خاطره را در لابلای دفترم حبس می کنم.و به گلهای یاسی که هدیه

توست خیره می شوم!

این دلنوشته ها-این گلبرگهای یاس که اطراف رزهای زیبا را گرفته اند.این بوی بهار نارنجها

برای این است که بدانیم همیشه با هم هستیم و دلهایمان برای هم می تپد.

و این چیزی نیست جز حس قشنگ دوست داشتن...چیزی نمی تواند حس بودن و دوست

داشتن را از ما بگیرد.

باور کن همیشه دوستت دارم....و دوستت خواهم داشت.

                                چرا که تو دنیای مهرو محبت و صفایی!

                                                                                       (یاسمین)