 |
 |
|
| یه روزی - یه جایی - یه جوری - یه چیزی - یه کسی...صبر داشته باش...!!! |
|
خلوتی می خواهم ٬قلمی از گل یاس ٬ دفتری جنس بلور بنویسم از عشق ٬ بسرایم از نور..... هر گز نمیرد آنکه دلش زنده شده به عشق علی اصغرعزیز: به قلبت عاشق شدن رو تبریک میگم و به همسر عزیزت یافتن شریک خوبی همچون تو رو! امروز شنیدن این خبر خیلی خوشحالم کرد.بهتر از این نمی شد.برای هر دوی شما عزیزان سلامتی و سعادت و خوشبختی و همیشه عاشق ماندن رو آرزو میکنم. و صمیمانه پیوندتون رو تبریک میگم. چقدر خوبه كسي رو داشته ياشيم كه باهاش زندگي كنيم ، اين يه نيازه...
( یاسمین) |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385ساعت 11:36 توسط یاسمین |
|
|
دلم هوای نـوشـتن کرده بود امشب ...
باد و بارانی بود اندرون دلم ...
و صدای باد و باران پشت پنجره...
کاغذی و قلمی و کرور کرور دل برای نوشتن !
خوب ... برای که بنویسم حالا ؟
تازه ، برای کسی هم که بنویسم ، چه کسی ببرد برایش ؟!
یادم آمد ...
آدم برای خدا چیزکه بنویسد و بگذارد زیر فرش ،
خدا خودش برمی دارد ... !
پرشدم از شوق برای نوشتن ...
دراز کشیدم روی زمین و دستی
زیر چانه و دستی بر روی کاغذ !
نوشتم :
سلام ، محبوب من ... !
چقدر دوستت دارم ... خودت میدانی !
چقدر تو صبح را قشنگ شروع می کنی ...
صدای خروس و گنجشکان را که می پیچانی در هم و
نسیم را می وزانی بینشان ...
آدم حالی به حالی می شود !
هیچ دلبری نمی تواند مثل تو ، همین اوّل صبح ، دل آدم را اینطور ببرد !
خورشید هم ناز می کند مثل خودت ... !
آنقدر که دست می کشد بر سر و صورت آدم
و داغش می کند با سرپنجه هایش !
تو هم دست می کشی بر دل آدم و عاشقش می کنی !
معشوق صبور من ...
می فهمم که شب ها وقتی غرق می شوم در خواب ،
می آيی به پيشم !
دستت را حس می کنم که روی پيشانی ام
دانه های شبنم می کارد ،
رد بوسه ات هم می سوزاند لبم را تا صبح
مثل آتش ... داغ و مثل آب ... شفـاف اگر تو نبودی "تو" معنی نداشت ! تو تمام " توی" منی ... اگر می بينی چشمم به در می ما ند نه اينکه يادم رفته " تو" هستی ! که می دانم هستی در کنارم ... منتظرم کسی بیاید و ببیند ، چقدر "تو" هستی ! و برود و بگوید کسی نیاید !
معبود من ...
اگر ديدی روز کسی در کنارم بود خودت می دانی و می فهمی که به يقين تکه ای از "تو" را با خود داشته که رهایش نکردم ! مگر نه اينکه " تو" غرق در زيبايی ها هستی !!!
گل را اگر ببویم ، لذتش از بوی توست ! مطلوب من ...
سرم را گاهی بگير بين بازوانت ! مرا به آغوش بکش ... نکند يادت برود که سخت نيازمند توام ! من اگر يادم برود تقصير توست که يادم نمی اندازی تو بايد مرا بارور کنی ! از تمام خواستن هايم ! تو خيلی خوبی ! برای کسی که دوستت دارد و برای کسی که يادش رفته دوستت دارد ... مهربان من ... می شود از اين به بعد بنويسم برايت؟ چرا نشود ... راستی يادت نرود ! آن " تويی" را که می گفتم تکه ای از تو را دارد ... (( چون می دانی : گاهی حس می کنم خود تو خيلی بزرگی برای اينکه دوستت داشته باشم ،يک توی کوچکتر را به من بده تا به واسطه اش عشق بورزانم به تو ))
نامه را تا کردم و سراندم زير گوشه فرش
خدا خودش ياد دارد کاش جوابش را بدهد ندهد هم می دانم که می خواند چقدر خوب است آدم کسی را داشته باشد ...
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه پانزدهم بهمن 1385ساعت 10:36 توسط یاسمین |
|
|
فردا ۱۰ محرم است.روز عاشورای حسینی!از حسین(ع) هر چه بگوییم کم است.چرا که حسین(ع) روح بزرگی بود که در قالب جسم کوچک نمی گنجید! او خورشیدی شد که در ظلمت عمیق و سکوت دردناک دمید و یاران باوفایش ستاره هایی بودند که راه را روشن تر کردند.درود بر حسین و(ع)و یاران باوفایش.
اما ۱۰ بهمن یادآور یک واقعه زیبا برای من و بعضی دوستان وبلاگی ام می باشد.تولد مجید...مجید شر!گرچه مقارن با روز عاشورا شده اما اجازه بدید این روز زیبارو به مجید تبریک بگیم! مجید یکی از دوستانی است که حضورش در دنیای مجازی نت برای بسیاری از ما غنیمته!به قول خود مجید یه گنجه!! این روز بهانه ای شد تا هم از زحمات بیدریغش تشکر کنم و هم روز قشنگ میلادش رو تبریک بگم. مجید عزیز:آسمان زندگیت همیشه آبی و همه لحظات زندگیت سبز. سالروز تولدت رو در قلب زمستان سرد تبریک میگم. می خواهم بی اغراق بگویم تو بهاری هستی که برفهای زمستانی را با گرمای وجودت آب می کنی و رودخانه عشق و محبت را در قلب دوستدارانت جاری می سازی. تولدت مبارک! (یاسمین) |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نهم بهمن 1385ساعت 12:19 توسط یاسمین |
|
|
هستی نازنینم:"سالروز میلادت مبارک" بارها خواستم به بهانه ای از تو در وبلاگم بنویسم از وجود پرمهرت.اما هر بار عاجز از وصف وجود مهربانت شدم.و خوشحالم که اینک با بهترین و قشنگترین بهانه یعنی "روز تولدت " از تو می نویسم.
زیبایی درونت محشری است وصف ناپذیر که دوستانت را شیفته تو ساخته.باور کن در بین تک تک واژه ها گشتم ولی کلمه ای که شایسته همه زیبایی روح بلندت باشد نیافتم.همیشه همین بوده.هر گاه خواستم از اوج احساسم بنویسم کلمه ها ناز کرده و می گویند ناتوانند! میدانی کلمه ها برای وصف تو حقیرند! اینک باید خدارا شکر گوییم که چنین روزی را آفرید تا نظاره گر شکفتن گلی زیبا باشیم.امروز همه با هم سالروز طلوع خورشید مهربانی را به جشن می نشینیم و آرزو می کنیم که همیشه با همای سعادت قرین گردی.زیباترین گلهای هستی تقدیم به تو هستی مهربان ما! می دانم که روزهای سپیدی در انتظار توست..................
"۱ بهمن سالروز درخشش ستاره وجودت در آسمان بیکران زندگی مبارک." (همیشه دوستت داریم.) ( یاسمین)
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 18:45 توسط یاسمین |
|
|
صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو |
| درباره وبلاگ |
سکوت صدایی ندارد!
فقط هوای تو را دارد که در بکری لحظه هایش تو چه ها که نمی اندیشی... به خود خدا... به خودت و خدا... و به آن چه می خواهد خدا... این هدیه سکوت است که تو می بینی فقط خدا مانده و تو و هزار معجزه در انتظار تجلی.... پاداش سکوت, بارش رحمت الهی را وعده می دهد سکوت کن! و آنچه را که تا کنون به آن عشق نورزیده ای, تصور کن از صدای سکوت پند گیر........ |
|
RSS
مجيد شر |
