باران حس غریب و غمگینی است

                                    برای تنهاییهایم...

برای وقتی که تنها می شوم

                بازان تنها بهانه گریستن من است

باران که می بارد تنهایئیم را با آسمان قسمت می کنم

تمام و حال و هوای بارانی آسمان به من بخشیده می شود...

        و تمام تنهاییهای من 

               به کوچه پس کوچه های خیس شهر

                   و تمام آسمان در چشمهایم جای می گیرد

 باران که بیاید من خیس می شوم از اشک....

 باران که می بارد

                    تمام پس کوچه های خاطراتم

                                                     سیراب می شوند

تمام لحظات بارانی عمرم

                         به میهمانی چشمانم می آیند

                                                    و دلتنگیهایم.....

باران که می بارد حتی تو

 به دیار دقایقم پا می گذاری...!!!

                                                      (یاسمین)

در این شب مهتابی که چشمهای کنجکاو ماه به قلم من است از قلبم برای تو می نویسم

همه کلمات و واژه ها را گرد می آورم و از میان آنها کلمات سپید و روشن را بر می گزینم تا

عاشقانه ترین شعر را برایت بسرایم.

همه ابرهای بغض آلود و بی تاب را که در آسمان بیکران بیقرارند تا بر سر رهگذران غریب ببارند

و صاعقه ها و رعدهایشان سکوت سرد شب را بشکند به یاری می طلبم تا دستهایم را پر از

 باران و ترانه کنند.به ابرها اجازه نمی دهم بین من و تو فاصله بیندازند.

همه قاصدکهای سپید را صدا می کنم و از آنها می خواهم که ناگفته هایم را به تو برسانند

 حرفهایی که مرا یارای گفتنشان نیست.

من تو را به عشق می شناسم.من تو را به پاکی- به صداقت می شناسم.بگذار بگویم که تو از من عاشقتری.

من که سالهاست بر کوهی از کلمات نشسته ام و از شب عاشقان گفته ام هنوز نمی دانم با

چه زبانی به تو بگویم که دوستت دارم!!

تا گل سرخ به ناز می روید-تا دریا موج میزند-تا خورشید گرم و مهرآمیز به ما نگاه می کند-تا

دلها عاشق می شوند و به تپش می افتند-تا خاطره ها در یادها می مانند من همیشه

دوستت خواهم داشت!

                                                                                               (یاسمین)

گرچه کمی دیر است اما بگذار کوتاه برایت بگویم:

من تا دیروز به بوییدن گل سرخ قانع بودم

و صدای خوش بلبل را از پشت پنجره تحسین میکردم...........

اما امروز...

 لجاجت عشقت-صداقت کلامت و گرمی نگاهت فصل یخزده قلبم را بهار ساخت....

صدایت احساس خفته قلبم را بیدار کرد.

برای اولین بار در قلبم را برایت گشودم:

"دوستت دارم"

                                   (یاسمین)